مولود تنهایی هنوز اشک هایم ، طعم تنهایی می دهد به باور تنهایی خودم ، ایمانی نیست هرگز ، خود م را تنها حس نکردم ، تا تو بودی ناگهان تو را ...گم کردم ، دل خوشی هایم ، تنها شد امید را ، در غروب آرزوهایم ، دفن کردم دستان اعتقادم .... سرد سرد شد قدم های نگاه م ، تیره گشت شب های تاریک بر روزگارم ، آوار

ای دنیا ..... به کدامین آرزوهایت ، ..... میبالی ؟ گل های باغ محبت .... به کدام گناه پرپر میشوند ؟ در آسمان ..... پر پرواز پرنده ها ، .... میسوزد تا شعاع خورشید ، .... در غروب خون رنگ جدایی ، بی جان شود ای دنیا برف های کوهستان در دل بهمن های مهیب ، متولد نمی شوند و ....... جنگل های سبز ، ط

معلم شکوه جاودان ، فخر جهانید سپاه معنویت را ، پناهید معلم پیروی ، فرمان حق اند مریدان رسولان خدایند میان آسمان ، عشق و ایمان همانا نازنین معبود جانید معلم ، آیت حق ، همره ماست معلم نور چشم احمد ، پیغمبر ماست معلم ، شغل انبیاء توفیق خواهد معلم ، بیان عشق را ، قرآن نگارند با آرزوی توفیق روز ا

بنام خدای مهربان آسمان و ابری باران کوهساران ، جنگل سبز می بارد ، باران مه آلود صبح در نگاه .... فصل بهاری صخره های بکر ، درختان کهنسال صدای مرغان وحشی ، عطر ...خاک هم ردای .... روز بارانی هم نوای ، تیشه و سنگ رعدهای آسمانی در گذار ، نهیب غرش ابر سیاه سایه سایه ، در بس درختان اندوه نا

کجا رفتند ؟ یاران ، کجا هستند ؟ نمی دانم هم صدای آفرینش پرکشیدن ، تا بر عشق در سکوت خاکریز و سنگر و دشت هم فراز ابری و باد ، بی نشان بودند تا که رفتند ، تا رسیدن ، در بر دوست هر قطره ی ، خون شان دریای شجاعت بود هر ذره خاک شان هم راز دلیران بود مردان رزم گاه غیرت جان دادن ....تا شهادت

آبریز و شمشاد سبز و سپیدار صبر ابری ، آه زمین مهر و مهتاب و ستاره ساده گی ، عشق بهاره دل و دلبر ، یک رنگی ماه کوه و جاده ، دلتنگی راه عشق و لبخند ، بیداری ..... همه راز کوه و آتش ، مهرانه ی.... آغاز باد و خاک و ایوان آبی اشک و شادی ، هم صدایی کوچ و پرواز همیشه پر و پروانه و بیشه کوچه و آفتاب... لبه